نماز

ابتدای کتاب خوانداری پایه ی چهارم با شعری در ارتباط با سپاس گذاری از خداوند شروع میشه. تو اون شعر یه جا به نماز خوندن اشاره می کنه :

نماز صبحگاهت را شنیدم / تو را دیدم خدایت را ندیدم

از بچه ها پرسیدم کیا نماز می خونن؟

همه دست بردند بالا.

پرسیدم کیا نماز نمیخونند؟

کسی جواب نداد. فقط یکی از بچه ها، نیمکت اول. آروم دستش رو بالا کرد که خانم من نماز نمیخونم.

من هم گفتم بچه ها دوستتون رو به خاطر صداقت و راستگوییش تشویق کنید. ممکنه بعضیا نماز نخونن ولی الکی بگن که نماز میخونن ولی ایشون راستش رو گفتن.

بعد از اون یکی از بچه ها از آخر کلاس صدا زد خانم اجازه منم نماز نمیخونم. پشت سر اون یکی یک بچه ها میگفتن خانم ما هم نماز نمی خونیم ولی دختر خوبی هستیم . همه ی کسایی که واسه نماز خوندن دستشون رو بالا برده بودند حالا گفتند که نماز نمی خونند :)))

از دست این بچه ها